Teczka
Ania szła wolnym,
powłóczystym krokiem Chmielną. Zamyślona nie zwracała najmniejszej uwagi na
ferwor barw przechodniów, którzy w ten pierwszy ciepły
dzień wieszczący nadejście wiosny, odwiesili do szaf ciężkie ponure nakrycia i oblekli lekkie kurtki oraz płaszcze. Jej myśli zaprzątywała praca. Już od
jakiegoś czasu zastanawiała się czy odejść z firmy. Przestała czuć, że się
rozwija. Brak możliwości awansu. Pensja średnia. Dostała dwie propozycje i
zaproszenie na rozmowę, ale to jeszcze nic pewnego.
- Anka! Cześć!Dziewczyna nie usłyszała dopiero ręka Krzysia położona na jej barku wyrwała ją z rozmyślań ku rzeczywistości.
- Cześć Anka – ponowił Krzyś – Świetnie wyglądasz. Dokąd idziesz?
- Krzyś. Super Cię widzieć. A muszę kupić teczkę.
- Teczkę powiadasz... Tutaj za rokiem jest taki fajny sklep z gadżetami. Na pewno dostaniesz tam teczką.
- Świetnie, no to chodźmy.
- A co tam u Ciebie?
- A w porządeczku. Zostałem project menagerem.
- O no proszę, a gdzie?
- A w takiej jednej firmie. Apki robią, takie rzeczy...
Weszli do dizajnerskiego sklepu z dizajnerskimi gadżetami. Armia małych chińskich kotków już machała do nich na przywitanie swymi hipnotyzującymi łapkami.
- Wiesz co Anka, ja chyba jednak zostanę artystą.
- O, znów zaczynasz grać?
- A to też, jakiś w sumie koncert można ogarnąć. Ale, ja nie o tym. Chodzę ostatnio po tych wernisażach i innych wystawach i tak doszedłem do wniosku, że prawdziwego malarza nie tworzy talent. Tacy zdolni to niestety ślad po nich ginie w ich domach. Tu liczy się osobowość i z kim chodzisz na wódkę, a ja chodzę na wódkę od czasu do czasu, o tu, niedaleko – wskazał ręką na bar znajdujący się po drugiej stronie Nowego Świata – z paroma krytykami sztuki. O, mają tu farby, akryle. Myślisz, że dobra cena?
- Myślę Krzysiu, że tak.
- Dobra biorę i jeszcze płótna do tego. Przecież trzeba na czymś malować. O przepraszam najmocniej – powiedział po przypadkowym trąceniu kobiety w średnim wieku oglądającej solniczkę w kształcie świnki.
- Nic się nie stało.
- Wow, patrz mają tu miecze świetle. Może wezmę jeden, ale po co mi jeden? Jeszcze drugi do pojedynkowania się - w koszyku Krzysia obok farb akrylowych, zestawu pędzli i blejtramu znalazły się dwa zabawkowe miecze świetle - A co ty chciałaś kupić?
- Wiesz chyba będę składać w najbliższych dniach wymówienie. Przydałaby mi się teczka na rezygnację, już żadnej nie mam w domu.
- Teczki, o tam są!
Przeszli do stoiska z artykułami piśmienniczymi i papeterią.
- O ta jest całkiem fajna – powiedział Krzyś podnosząc fluorescencyjną teczkę 3D. Przy zmianie kąta patrzenie morskie fale zmieniały kolor z cyjanu na ciemno-szary.
- No nie wiem – wzrok Anki utknął na czarnej i szarej teczce – chyba jednak wezmę jedną z tych.
- A dlaczego rezygnujesz?
- Tak do końca jeszcze nie podjęłam decyzji. Czas iść dalej, ale nie mam jeszcze innej pracy, więc zaczekam do końca tygodnia z podjęciem decyzji
- Podoba Ci się ten notesik? - zapytał Krzyś Anki.
- Jest całkiem ładny.
- Ładny, czyli kobiecy.
- Nie, nie powiedziałabym. Taki ładny unisex.
- To dobrze muszę sobie kupić jakiś notes na zakupy. Karteluszki mi się gubią, a mam strasznie kiepską pamięć do tych wszystkich warzyw i produktów żywnościowych.
Do sprawónków w koszyku dołączyła szara teczeka i mały notesik w sztywnej oprawie w kropki.
- Krzyś fajne rzeczy tu mają, ale ja muszę iść na pociąg. Odjeżdzą za dwanaście minut. Idziemy do kasy?
- No dobrze – odpowiedział trochę niezadowolony Krzyś- jestem umówiony na pifko z Michałem, chciałem cię zaprosić.
- Inny razem, dzisiaj muszę niestety lecieć.
Zaczęli się przedzierać w kierunku kas. Ani udało się zdążyć na pociąg, a Krzyś wraz z Michałem tego wieczoru mieli odkryć, że miecze świetlne kupione przez Krzysia nie tylko świecą, ale można z nich również puszczać bańki mydlane.
- Inny razem, dzisiaj muszę niestety lecieć.
Zaczęli się przedzierać w kierunku kas. Ani udało się zdążyć na pociąg, a Krzyś wraz z Michałem tego wieczoru mieli odkryć, że miecze świetlne kupione przez Krzysia nie tylko świecą, ale można z nich również puszczać bańki mydlane.